35 ، 6 - همه چيز را تصور به عقل كن « 6 » ، پس از آنها آنچه سزاوار است به عمل آر . 35 ، 7 - نفس خود را غريب گردان ، و اكرام غريبان بكن . 35 ، 8 - هرگاه سير كشتى ترا خوش آمد « 7 » ، ملاحظهء غرق شدن بكن . 35 ، 9 - سزاوار اينست « 8 » كه هر چه از جانب حق تعالى آيد ، به رضا و رغبت قبول كنى ، و بر آن شكر نمائى . 35 ، 10 - مخالفت دوستان و نيكان بهتر است از گرامى داشتن دشمنان و بدان . 35 ، 11 - بر در خانه‌هاى حكما ملازم باش ، [ نه ] اغنيا . به ستايش « 9 » بسيار متحمل اندك دشنامى مىتوان شد « 10 » . 35 ، 12 - نفس خود را محافظت كن ، و خوشحال مشو به افتادن ديگرى . بخشايشها و موهبتها اين است كه حسد به چيزى نبرى ، ذلت و خوارى اين است كه حسود باشى . 35 ، 13 - و هرگاه قادر شدى بر انتقام كشيدن از دشنام‌دهندهء خود پس « 11 » به دقت تمام تأملى نماى در آن چيزى كه مورث عجب است . 35 ، 14 - از دشنام شخصى از افاضل خوشحال و غمگين بود ، پرسيدند ازو سبب را ، گفت : خوشحال مىشوم كه دشنام بىسبب مىشنوم ، و اندوهگين مىشوم كه مرد فاضلى چگونه از مرتبهء خود تنزل كرده است . 35 ، 15 - هرگاه ترا در مطلبى شكى باشد ، به دليلى آن را بر طرف گردان ، و الا دست خود را بر دل خود نه .

--> ( 6 ) - د : تصور و تعقل كن . ( 7 ) - د : « آمد » ندارد . ( 8 ) - اساس : سزاوار نيست . ( 9 ) - د : بشناس . ( 10 ) - نسخه‌ها . دشنامى نمىتوانند شد . ( 11 ) - د : و هرگاه قوت و قدرت بر انتقام كشيدن دشنام‌دهندهء خود يافتى پس .